به نامش به یادش در پناهش
شب بود همه در خواب بودند جز ماه که به ستاره هایش می خندید و جاده که منتظرم بود که خط سفید کنار جاده دم از رفاقت می زد ای کاش بودی و غربت غریبه ای که از اعماق وجودش به دنبال یک آشنا می گشت بی پاسخ نمی ماند......
نوشته شده در شنبه پانزدهم اردیبهشت 1386ساعت
17:49 توسط گل نرگس| |
| Design By : Night Skin |
او خواهد آمد و من منتظرش هستم.....
چگونه سر ز خجالت برآرم بر دوست
که خدمتی به سزا بر نیامد از دستم
چگونه سر ز خجالت برآرم بر دوست
که خدمتی به سزا بر نیامد از دستم
